naar het fotoalbum (dia's Etienne Van Enis )
FOTOS
REIZEN
HOME
VERVOLG
Nog een kleine week te gaan. Van La Paz vliegen we helemaal terug naar Lima in Peru. Daar nemen we dan de vlucht naar Tabatinga, via Iquitos. Dat is het Amazonegebied dat zich situeert in de landendriehoek : Colombia, Peru , Brazilië . 
Buiten het stadscentrum, maar nog steeds in het dal , bereiken we een van de bezienswaardigheden van La Paz. Het is een sprookjesachtig en mysterieus landschap. De zachte kleigrond werd door de eeuwenoude erosiewerking dusdanig omgetoverd tot iets wat men hier terecht het maanlandschap noemt . En omdat geen plek ter wereld meer gelijkenis vertoont met een maanvallei is het precies hier dat de Amerikaanse ruimtevaarders destijds hun  L.E.M (lunar excusion module) zijn komen uittesten voor hun Apollo primeurvlucht naar de maan.
Als we de canyon verlaten om naar het hooggebergte te trekken kunnen we niet nalaten nog even te genieten van het uitzonderlijk panorama vanop de plaats waar we voor het eerst La Paz zagen. De weg naar de Chacaltaya is weer stofferig en ruig. Onderweg zien we weer een paar kudden lama’s en alcapa’s . Naarmate we de 4000 m overschrijden beginnen de ademhalingsperikelen opnieuw. En wij die in de waan verkeerden dat we reeds voldoende aangepast waren aan de hoogte na ons Peru avontuur rond Cuzco . We naderen ons einddoel en de piste wordt smaller en smaller , de lucht ijler en ijler . We zijn op de Chacaltaya, de hoogste skipiste ter wereld : 5350 m . Tot de werkelijke top is het nog 160 m klimmen, maar wij geraken amper nog tien stappen verder tot aan het kleine chalet waar we weer een kop thee van cocabladeren moeten innemen.  Rene , reisgenoot en dokter , doet daar nog een stimulerend pilletje voor het hart bij . Dan is het pas echt genieten van het unieke zicht . Alleen in de Himalaya kan het nog beter ! Op deze hoogte een Boule Nationale opsteken bleek wel geen goed idee ! 
Hoe meer men de hellingen afdaalt hoe meer de stad verandert naar betere wijken om uiteindelijk in het centrum te belanden. Daar heeft La Paz alles van een moderne metropool die in zijn gebouwen wel nog de sporen van de kolonisatie meedraagt. Een ding valt toch direct op : de overvloedige aanwezigheid van zwaarbewapende militairen in het straatbeeld. Dat is toch even wennen .  Op strategische plaatsen, zoals officiële gebouwen of banken , zie je zelfs pantserwagens en zwaar geschut staan . Vrede !
De hoofdstad met de prachtige naam die uiteraard vrede betekent is niet echt goed gekozen. Hier werden meer dan 178 revoluties in minder dan 150 jaar onafhankelijkheid uitgevochten. De stad ligt letterlijk weggemoffeld in een der mooiste canyons van de Andes in de schaduw van de met eeuwige sneeuw bedekte Mount Illimani (6349m). Een monument op zichzelf. La Paz telt een miljoen inwoners, een vijfde van de Boliviaanse bevolking. Wanneer we de stad werkelijk binnenduiken komen we meteen in de armste wijken terecht, de plaats waar de indiaanse bevolking leeft. Overdag is het één permanente markt. De meeste van de erg steile winkelstraatjes hebben hun eigen specialiteiten . Zo heb je een medicijnenkwartier waar allerlei geneeskundig spul te koop wordt aangeboden. Bijgeloof is ook nooit ver weg. Zo zie je winkels die magie en geluksbrengers verkopen zoals foetussen van lama’s ! Zo vind je ook een markt waar uitsluitend aardappelen te koop staan. Hier zijn wel honderd soorten  in alle kleuren en formaten . En wij die dachten dat we een volk van patatteneters waren !
Vanaf de grens  met Peru zijn we al een flink poos in het donker aan het hobbelen als de taxis halt houden. One more hour to go , but you take picture now. Grapje zeker ? Toch niet , dit is La Paz.  Waar ? Daar beneden !  Aan de rand van de weg  is de diepte, 600 m onder je zie je duizenden flikkerende lichtjes . Net alsof je vanuit een vliegtuig kijkt . Wat een enig spektakel . We bevinden ons nog steeds op de altiplano of hoogvlakte in El Alto. Een uur later zijn we eindelijk ter plekke. We zien eruit : net arbeiders uit een cementfabriek ! Dus douchen , wasje slaan, eten en een pint pakken. In de bar zit een nest Duitse studentinnen waarmee we het moeten stellen. Ze zijn hier voor twee maanden , wij voor drie dagen. Die sterke Duitse mark toch ook,hé ! Enkele pinten later spreken we al vlot Germaans ! 
  BOLIVIA
ZUID AMERIKA  1978
KAART
joomla visitor
joomla visitor
Find more about Weather in La Paz, BO
Click for weather forecast