SENEGAMBIA
2001
Route :  Brussel - Conakry - Banjul - Kololi - Serrekunda - Brikama - Tanjé - Banjul - Barra - Toubacouta -  Barra
               Banjul - Brussel
GAMBIA
SN maakt een ommetje en vliegt eerst naar Conakry (Guinée) en vervolgens naar Banjul, hoofdstad van Gambia en gelegen aan de monding van Gambia rivier. We verblijven in het Senegambia Beach Hotel te Kololi . De kamers liggen verspreid over een prachtige tropische tuin, geliefd door de "birdwachers". Het domein geeft rechtstreeks uit op het strand.
Van zo gauw je de straat opgaat wordt je aangeklampt door jongeren, die gids willen spelen. De touristguides hebben hun stadplaats voor het hotel en willen je precies beschermen tegen die " hustlers ", zeg maar : ambetanterikken . We huren er zo een in voor een bezoek aan het
Bijilopark . Buiten wat apen valt daar niet zoveel te zien en wandelen we via het strand terug naar het hotel. Nu blijkt onze beschermer zelf hustler te zijn wanneer hij zijn diensten aanbiedt voor de rest van ons verblijf alhier.
's Avonds wanneer we een terrasje willen doen in de hoofd- en enige straat dringt Mo zich als gids op. OK dan, hij of een andere, als het dan toch zo moet hier. We hebben het nog getroffen. Mo valt best mee. Meteen heeft ie al een taxi besteld om vanaf morgen mee rond te toeren. Er zijn twee soorten taxis in Gambia: gele en groene. De gele , goedkoop voor de Gambianen, de groene ,veel duurder en
voor de toeristen. We rijden richtting Serrekunda en gaan een kijkje nemen in de crocodile pool
Katchi Kally in het stadje Bakau. Hier lopen de krokodillen vrij rond. Je kan ze aanraken, al blijf je toch best op je hoede. Een ervaring !
De markt van Serrekunda is de bijzonderste van de regio en bestaat uit een doolhof aan barakken, al dan niet overdekt door golfplaten en waar je zowat alles kan vinden: van verse vis tot... cd-spelers. Toeristen , welke per bus reizen, doen deze plek niet aan omdat het niet te doen is met zoveel volk in deze smalle steegjes van hooguit een meter breedte. Gelukkig zijn we maar met z'n twee en Mo die een oogje in het zeil houdt.
We geven onze ogen de kost. Gambia op z'n best. We rijden tot in Banjul . Ook hier is er een markt : Albert Market. Veel eenvoudiger dan die van Serrekunda en nogal afgestemd op het toerisme. Fotoke schieten en wegwezen.
Op weg naar het Zuiden, voorbij Serrekunda zien we een enorme geitenmarkt. Het is het einde van de Ramadan en die dieren zullen geslacht worden ter gelegenheid van het offerfeest. Net over de geitenmarkt ligt het
Abuko Nature Reserve, een
soort beschermd wildpark. Apen, aasgieren en een paar leeuwen. Niet echt indrukwekkend en zeker niet vergelijkbaar met de grote dierenparken elders in het evenaarsgebied.
Nog meer Zuidwaarts bereiken we Brikama , het kunstenaarsdorp , bekend om zijn  houtsculpturen. Wie het moet hebben van maskers en beeldjes zal hier beslist  zijn gading vinden. Niet duur. Een heeft zelfs karton bovenop zijn shop gehangen  waarop staat : goedkoper dan bij mam's in de Aldi !  Zouden hier Hollanders  wonen misschien ?
Terug naar de kust. Voorbij het vissersdorp Tanje zie je een hele   resem vrieskasten -met-ijs staan langs het strand van Gunjur . Hier wordt dagelijks de verse vis aangevoerd en  meteen verwerkt. Op het strand zie dan ook vrouwen die enorme stapels vis schoonmaken. Hard labeur.
Op de terugweg bezoeken we nog een moslimschool en gaan we ook een kijkje nemen in de compound ( schamele woonst ) van  Mo's tante. Het valt op dat het er erg proper, zelfs comfortabel is. Toch hebben we de indruk dat we hier met de betere klasse te maken hebben en er velen zijn die het met heel wat minder comfort moeten stellen.
In Kololi is de helft van de  commerciële straat in handen van de Libanezen. Ze zijn niet erg geliefd bij de Gambianen omdat ze zo'n rijke commercanten zijn. Wij proberen een Libanees restaurant en dat valt best mee, al weten we  nog steeds niet wat we er gegeten hebben. Lekker was het in ieder geval.
Na een week rijden we terug naar Banjul om er de ferry te nemen naar Barra aan de overkant van de Gambia rivier.
Wat een kluwen op deze ferry. Camions, vol groenten en fruit, naast een troepje geiten ,een massa mensen, gepakt en gezakt met alles en nog wat. Op het bovendek zijn er nog zitplaatsen. Een avontuur op zich, veertig minuten lang. Onze reiskoffers staan daar ergens beneden, tussen de geiten.
Aan de overkant staat de terreinwagen van les Paletuviers ons op te wachten en rijden we naar het domein in
Toubacouta. via vele mooie dorpjes, maar op een haast onmogelijke weg.
SENEGAL
Door elkaar geschud bereiken we onze thuishaven in Senegal :
le
Domaine des Paletuviers, een prachtrealisatie geintegreerd in het negerdorp, en bovendien in Belgische handen.
Na een eerste kennismaking moeten we even gaan rusten want het kwik stijgt hier ruim boven de veertig graden en dat is , naar onze normen, verschrikkelijk heet.
Een eerste excursie gaat per boot naar le "
reposoir des oiseaux" . We varen langs de mangroves , waarbij de wortels van de bomen letterlijk in het zeewater staan, tot bij een eilandje. Op deze plek krioelt het van de wilde oesters. Er
wordt een vuurtje gemaakt en van de gegrillde oesters geproefd . Tegen die tijd begint de duisternis in te vallen en varen we naar het reposoir. Het is een klein eilandje waar alle mogelijke vogels neerstrijken om er te overnachten. Een
wonderlijk natuurspektakel is dat waarbij ooievaars en pelikanen om je oren scheren. Terugvaren  in dit donkere West-Afrika, over het zilveren water en onder de maneschijn,  heeft ook wel iets. Onvergetelijk !
Het dorp Toubacouta verkennen we te voet. Al gauw loopt ook hier een jongetje met ons mee en geeft uitleg over alles en nog wat. Anders dan in Gambia, zijn ze hier veel minder aggressief en lachen ze bijna altijd. Op een plankje ,tegen een barak ,staat een telefoon verbonden met twee onnozele draadjes. Het werkt dan nog ook. Even het thuisfront gerust stellen en weer verder.Op een avond stroomt bijna het gehele dorp het domein binnen en roffelen de  djembe's de avondstilte aan flarden .Onder de aanmoedigingen van de dorpbewoners bekampen de jongeren elkaar tijdens het beoefenen van hun nationale sport "la lutte ". Weeral grootste ambiance in Les Paletuviers.
De
Bush-tour brengt ons met een open-jeep naar plekjes waar je anders nooit geraakt. De dorpjes hebben allen iets gemeen : de Baobab. Die boom staat centraal . Hier worden zaken besproken, overleveringen en kennis doorgegeven en beslissingen genomen. Hier hoorden we die prachtige spreuk  " Un vieux qui meurt  est une bibliothèque qui brulle ". 
Als we een schooltje gaan bezoeken worden we ontvangen door zingende kinderen. Hier besef je ten volste de armoede van Afrika. Geen schriften, geen pennen, niets of veel te weinig. De kleinsten leren rekenen met behulp van schelpjes .
Waar halen de leerkrachten de kracht vandaan om elk schooljaar weer vanaf nul te beginnen, zonder materiaal. Op steun van de overheid hoeven ze ook al niet  te rekenen. Privé-initiatieven en projecten, zoals dat van Les Paletuviers bieden tijdelijke oplossingen. Wij sturen dit jaar nog een colli vol kogelpennen en schriften . Da's beloofd !
Een beeld dat blijft hangen bij elk bezoek aan zo'n dorp is als, bij het wegrijden,  die hele meute kinderen , roepend en tierend achter je aanlopen.
De laatste trip is er weer een per boot. We varen naar het schelpeneiland Sipo , volledig van de buitenwereld afgezonderd. De oudste vrouw van het dorp, Madame Touré , draagt de titel  " Reine de Sipo ". Ze is dan ook het hoofd van deze kleine gemeenschap en wordt als dusdanig gerespecteerd. Hier leeft men van de visvangst en de wilde oesters.
Sipo is een klein maar pittoresk eilandje. De woningen of hutten zijn er heel typisch , de sfeer heel gemoedelijk. Elke familie houdt er wat kleinvee en een moestuintje op na. Het dorp straalt rust en vrede uit.
Wanneer we na ons bezoek terugvaren naar Toubacouta reist de koningin mee. Ze gaat blijkbaar wat inkopen doen. 's Avonds op de gezellige terras aan de bar van het domein wordt er nog lang
nagepraat over de belevenissen van de dag .


Morgen wordt het weer een lange dag. We moeten opnieuw de Gambia over naar
Banjul . Daar wacht de retourvlucht.

Rechtstreeks deze keer.
naar  de fotogalerij
Home
Kaart
Foto's
Video's
Links
Contact
Reizen
joomla visitor
Find more about Weather in Banjul, GB
Click for weather forecast
Find more about Weather in Kaolack, SG
Click for weather forecast