Sengkol
Sasakhuis
Novotel Kuta Beach
Kidiri
LOMBOK
De vermoeidheid begint door te wegen. Het is uitkijken naar een paar dagen strandvakantie op Lombok. Gelukkig duurt de vlucht naar Metaram slechts 25 minuten. In de namiddag komen aan in het Senggigi Beach Hotel. Hier gaan we lekker niks doen en genieten van zon , zee en strand. Na een eerste wandeling ontmoeten we onze reisgezellen van twee weken terug in Sulawesi. Op hun aanraden boeken we dan toch nog een dag-excursie op dit eiland. Allez vooruit ! Maar eerst genieten van de prachtige zonsondergang op de Indische Oceaan met aan de horizon het eiland Bali met zijn vulkaan Agung. Daarna is het smullen in het Italiaans restaurant op het strand. Het leven kan soms mooi zijn.
Terug in het Senggigi Beach Hotel kunnen we alleen maar blij zijn dat we deze excursie dan toch maar mooi meegenomen hebben. Er rest ons nog één volledige dag om tegen 200 % te genieten van deze wondermooie plek op aarde, die Lombok heet.
In de namiddag is het nog een halfuur rijden tot Sengkol. We verlaten de rijweg en beklimmen een smal pad dat leidt tot een Sasak- nederzetting. Hier leven mens en dier samen onder één dak , als het ware. De Sasak zijn anders dan de Balinezen. Ze zijn veel donkerder en hebben zwart sluikhaar. Oorspronkelijk zouden zij afkomstig zijn uit het
Noordwesten van Indie of Birma. De naam Sasak is vermoedelijk afgeleid van sesek , zijnde een bamboevlot waarmede ze in vroegere tijden de zeestraat via Java zijn overgestoken. De Sasak leven van agrarische produkten en kunnen in de eigen behoeften voldoen. Verder handelen zij in bananen, koffie , palmbomen en bamboe . Elke familie heeft zijn eigen stuk vee dat vertroeteld wordt als een huisdier. De Sasak zijn letterlijk bijzonder gastvrij voor mens en dier.
Dit is de plek waar de laatste snoepjes uitgedeeld worden aan de kinderen van het dorp. Al wat we kunnen missen laten we hier achter, behalve de herinnering aan een mooi volk.
's Morgens dus weer de bus op. Een eerste maal houden we halt bij Banjamulek, een dorp dat bekend staat voor zijn aardewerk. We zien hoe alles vorm krijgt en uiteindelijk gebakken wordt tot een kunst- of gebruiksvoorwerp. Erg artisanaal natuurlijk , maar anders zou ons verwonderd hebben. Wat zeker artisanaal geschiedt is het weven van de songketstoffen, een kleurrijke soort ceremoniële doeken of brocaat. Dit is de specialiteit van Sukara op onze weg naar de markt van Kediri . Een markt als een andere, zou je denken,ware het niet dat alle vervoer hier met ezelskarren gebeurt. Wat heel erg opvalt is dat de mensen hier nog vriendelijker zijn dan elders in Indonesie. Lombok is dan ook niet zo toeristisch , dus minder druk . Vandaar allicht. Voor de lunch moeten naar het uiterste Zuiden van Lombok tot Kuta Beach. In het zeer luxueuze Novotel, neergeplant op het witte strand, krijgen we een prima maaltijd geserveerd. Daarna krijgen we rustig de tijd om dit stijlvolle hotel te verkennen .