WATER EN VUUR
Met het weekend voor de deur gingen we nog wat rondwandelen in de binnenstad. Nu de meeste bezienswaardigheden al gezien waren, werd het meer ronddolen in de winkelstraatjes. Dan weer een koffie op een terrasje , kaartje schrijven en zo meer. En als we nu eens gingen varen ? Op naar de marina waar aanbod genoeg is voor wie op zee wil. Dolfijnen spotten, zeilen, sportvissen, duik-en snorkeltrips, voor elk wat wils. Een 3 uur durende minicruise naar Ponto do Sol leek ons wel wat en we konden al deze middag vertrekken.
De rit langs de zuidkust die we eerder maakten deden we nu dus vanop zeeniveau. En inderdaad, je krijgt een totaal ander beeld : Camara de Lobos is net iets minder romantisch en pittoresk, Cabo Girão lijkt wat minder hoog . Alhoewel , als je er langs vaart blijft het toch een indrukwekkende massa graniet die zo maar loodrecht uit de zee opduikt. In Ribeira Brava legt de boot aan bij een ponton waar een sterke stroming baas is over de stuurman. Het kost immers enige moeite om het merendeel van de lokale passagiers te laten aan wal gaan. Ze gebruiken deze vaart als openbaar vervoermiddel. Velen hebben al die tijd beneden in de bar gezeten en hebben meer dan steun nodig om niet in het water te sukkelen. Nu ja, ’t is weekend voor iedereen. Wij blijven aan boord en varen door tot Ponto do Sol waar we rechtsomkeer maken en terugvaren naar de hoofdstad. Wanneer we voor Ribeira Brava varen krijgen we een mooi beeld op de diepe kloof die het Madeira als het ware middendoor splijt.
Zoals dikwijls komt het beste op ’t laatst : het binnenvaren van Funchal zelf. De zon is niet meer zo fel en er hangt wat nevel over de stad. Toch blijft het een fascinerend zicht dat nog lang zal nablijven.
Terug aan wal hangen we nog wat rond aan de Marina en wandelen dan terug naar het centrum.
Terug aan wal hangen we nog wat rond aan de Marina en wandelen dan terug naar het centrum.
Ettelijke keren zijn we hier al voorbij-gekomen maar nooit eerder viel het op hoe uniek de Toyota showroom wel is. Een statig gebouw waarvan de gevel bezet is met prachtige azulejo’s. Eigenlijk zou niets laten vermoeden dat dit een garage is. Hoe ze die wagens daar binnen krijgen blijft ook een mysterie. Daar kunnen we nog eens rustig over nadenken bij een koele pint daar op de hoek , bij ons vertrouwde terras.
“The Golden Gate Grand Café” is een stijlvol etablissement in hartje Funchal, rechtover het monument van Zarco en de Banco do Portugal.
“The Golden Gate Grand Café” is een stijlvol etablissement in hartje Funchal, rechtover het monument van Zarco en de Banco do Portugal.
Overdag moet je geduld hebben om er een plaatsje te vinden op het nochtans heel ruime terras. Het is er permanent druk : dames die na het shoppen koffie met gebak komen proeven, zakenmensen die er lunchen, enz. Een goede mix van vaste klanten en toeristen. Dit hotel-restaurant-café werd geopend in 1814 en doet met zijn koloniale stijl en rondgaand balkon denken aan New Orleans. Het is zaterdagavond en dus iets minder druk dan tijdens de werkdagen. Op het balkon in de ondergaande zon is het erg gezellig dineren. Meer moet dat niet zijn. En João Gonçalves Zarco zag dat het goed was .
Het Atlantic firework Festival sluit vanavond de feestmaand juni af in het kader van 500 jaar Funchal. Vuurwerken in Funchal zijn wereldberoemd en uiterst spectaculair. Hoe kan het anders met een stad als een natuurlijk amfitheater. De vuurpijlen worden afgeschoten op zee en regenen dan open over de hele stad. Van op het dakterras van ons hotel genieten we van het vertoon. Toegegeven het is indrukwekkend . Vijfentwintig minuten lang knalt men er op los tot gans de stad oplicht onder een apocalyptische apotheose. Grandioos !
Zondag in Funchal . De bruisende stad is haast niet te herkennen. Alle winkels en lokale eethuisjes zijn dicht en nauwelijks een mens op straat. Geen verkeer, niks . Het is even wennen aan die kalmte. Alleen rond de Cathedral is er enige beweging. Madeirezen zijn diepgelovig en gaan nog massaal ter kerke. Na de dienst, zoals vanouds, praten ze met vrienden en kennissen en wisselen ze nieuws uit. Daarna neemt de rust het weer over.
Het is onze laatste avond hier. Aan de bar vernemen we dat Spanje het EK voetbal gewonnen heeft. De nederlaag van Duitsland wordt op applaus onthaald bij het personeel. Zouden die hier niet graag gezien zijn soms ?
No no we love them … when they loose !
Het is onze laatste avond hier. Aan de bar vernemen we dat Spanje het EK voetbal gewonnen heeft. De nederlaag van Duitsland wordt op applaus onthaald bij het personeel. Zouden die hier niet graag gezien zijn soms ?
No no we love them … when they loose !
