naar het fotoalbum (dia's Etienne Van Enis)
FOTOS
REIZEN
HOME
VERVOLG
Na deze uitzonderlijke vlucht en het noodzakelijke stortbad krijgen we ons laatste maal geserveerd : Apenvlees met bananen. Lekker ! Daarna gaat het richting landingsbaan in Leticia. Vermits er enkel een afdakje staat en geen luchthavengebouw  moeten we onze bagage daar maar ergens op een hoopje gooien. In het midden van niets zitten we op het termac te wachten op een vliegtuig. De chauffeur had het gezegd:

plane may come today, may be not …?
Vanavond eten we bananen met apenvlees.  Als we na de maaltijd nog een pint pakken is daar iemand die ons een excursie per watervliegtuig aansmeert voor de volgende dag. Doen zeker ?
We staan al bij het vliegtuigje te wachten als de piloot eraan komt. Maar is dat niet die vent die gisteren stomdronken in de bar zat ? Dus toch, maar nu wel in vers wit pilotenhemd en met zonnebril. Als dat maar goed afloopt ! De vlucht zelf is een der mooiste die we ooit mochten meemaken. De wendbaarheid van zo’n klein toestel laat toe dicht over het water te scheren en zelfs te landen op dezelfde plekken waar we gisteren per boot kwamen., wat we ook doen. Een verschil : gisteren hadden we aangepaste kledij aan. Vandaag staan we hier op sandalen en in hemd met korte mouwen. En toch weer zweten als de beesten. In een mum van tijd zitten we onder de microscopisch  kleine insecten en worden we doorprikt door ontelbare onzichtbare naalden. Op een paar meter komt een tapir rustig voorbij zonder zich iets van onze aanwezigheid aan te trekken. Mysterieus Amazonegebied toch !
Wanneer we afscheid nemen afscheid van de Yagua’s wacht ons nog een zeer lange boottocht. We beseffen dat we een van, de doelen van onze reis bereikt hebben. We hebben ze dus toch  gezien die laatste natuurvolkeren in het bekken van de Amazone !  De laatste uren varen we in het donker naar Leticia. Weer scheuren de bliksems de hemel open in een enig spektakel van licht en vuur. In het hotel gaan we met kleren en al onder de douche want alles zit onder de modder en het groen .
En dan op het meest onverwachte ogenblik: die naaktfiguren. We zijn bij de laatste authentieke primitieven uit het gebied. Op een honderdtal meter van de dorpskern staan enkele hutten. Hierin leven de weduwen , verstoten van de gemeenschap. Het Yaguadorp zelf bestaat uit een vijftal mannen en een dertigtal vrouwen en kinderen. Sinds altijd leven ze nog van jachten visvangst. Hoe trefzeker de mannen zijn met hun blaaspijpen en giftige pijlen demonstreren ze graag in ruil voor een stang sigaretten . We merken ook hoe mannen en vrouwen zich te goed doen aan een soort zelfgedraaide sigaren , bestaande uit een mengeling van cocabladeren en gras, en die erg bedwelmend werkt. Daarna gaan ze in hun hangmat liggen en slapen hun roes uit !
De volgende dag gaan we dieper binnendringen in het  Amazonegebied en de jungle en zijn bewoners van wat dichterbij bekijken. Hiervoor varen we eerst gedurende een viertal uren stroomafwaarts, de Colombiaanse jungle in . Wanneer de boot aanlegt begint voor ons een ruige karwei. Anderhalf uur te voet door het oerwoud. Het is er vrij donker, drukkend heet en de lucht hoogst vochtig. De tropische insecten prikken als naalden door kleren en schoen heen. Vaak komen we voor moeilijke hindernissen. Kortom het is geen lachertje . Aldus bereiken we de geïsoleerde nederzetting van de Ticuna indianen. Deze zijn weliswaar reeds beschaafd maar leven toch het liefst in totale afzondering met de buitenwereld. We gaan een kijkje nemen in hun dorp. Daarna doen de Ticuna’s ons uitgeleide en brengen ons terug naar de rivier. Hier moeten we over stappen in kleinere prauwen die ons moeten toelaten nog dieper binnen te dringen in de zijarmen van de Amazone. Nu wordt het echt spannend. Dit is nu de echte groene hel. De wateren die krioelen van de pirana’s. Het gebied van de toekans , de anaconda’s en de kaaimannen.
Bij een volgende aanlegplaats gaan we even kijken hoe ook rubber wordt gewonnen in deze regio. Tenslotte trekken we te voet naar de grenspost met Brazilië in Tabatinga waar we een stempel krijgen in onze reispas. Officieel waren we het land nog niet binnengekomen maar moeilijk doen ze daar niet over. We krijgen zelfs de stempel dat we het land verlaten hebben. Zo moeten we over een paar dagen niet meer terugkomen. Bureaucratie Brésilienne !
‘s Morgens om zes uur staan we reeds uit te kijken aan de oever van de Amazone. Naar men ons vertelde komen rond dit uur de Ticuna indianen , die in de jungle leven , naar hier gepeddeld om handel te drijven. Die morgen hebben we echter tevergeefs gewacht. Niettemin konden we de sfeer proeven van dit kleine vissershaventje dat Leticia eigenlijk is.
Een paar uren later maken we een eerste tocht op de rivier zelf. Het gaat stroomopwaarts. Het blijkt moeilijk zich hier te orienteren. De Amazone is een erg brede stroom met tal van eilanden die nu eens tot Brazilië , dan weer tot Peru of Colombia behoren.
De meest westelijke Braziliaanse stad aan de Amazone is Benjamin Constant . Bijna gans de stad is nauw verbonden met de houtindustrie . Van hieruit wordt het teak hout , dat in de jungle gekapt wordt , verwerkt en over gans de wereld uitgevoerd. Het Amazonegebied is het grootste luchtzuiveringsstation ter wereld. Ook heeft men uitgerekend dat het genoeg hout bevat om, elke mens op aarde , een volledig gemeubileerd houten huis te bezorgen en hem brandstof voor een gans mensenleven te verschaffen .
We hebben andermaal het Andesgebertgte overvlogen. De besneeuwde bergen hebben plaats geruimd voor bergen wolken. Het klimaat is tropisch geworden. De lucht is niet meer ijl maar uiterst vochtig. De temperatuur reikt ruim over de dertig graden en het is erg zwoel. We bevinden ons in het regenwoud van het Amazonebekken . Van een korte tussenlanding hebben we gebruik gemaakt om een kijkje te nemen in Iquitos. Dit is een der grootste zeehavens in Peru en ligt , hoe raar het ook moge klinken , op meer dan 3000km van de kust verwijderd. Van hieruit overvliegen we het amazonegebied ten noorden om te landen aan de grens met Brazilië in Tabatinga-Leticia. We zijn in het hartje van de jungle in de landendriehoek Brazilië , Peru en Colombia . We verblijven echter hier wat verder in Leticia en dat is dan weer Colombia. Geraak er nog wijs uit ! ’s Avonds breekt er een geweldig onweer los boven de Amazone . Wij genieten ondertussen van een eerste avondmaal en meteen de streekspecialiteit : apenvlees met bananen. Daarna krijgen we als verwelkoming nog een filmdocumentaire te zien over pirana’s , anaconda’s en ander liefs dat hier in de omgeving schuilt.Slaapwel ! .
ZUID AMERIKA  1978
AMAZONAS
KAART
joomla visitor
Find more about Weather in Leticia, CO
Click for weather forecast
 
PERU - BRAZILIE - COLOMBIA